Yapay zekâyı çoğu pazarlamacı hâlâ bir sohbet kutusu olarak kullanıyor: soru sor, cevap al, kopyala. İşe yarıyor ama asıl kazanç başka yerde. AI'yı iş akışının içine koyduğunuzda, tekrar eden işler siz yokken de ilerliyor. Benim haftamın otomatik kısmı şöyle görünüyor.
Mimari: üç katman
Kurulumun tamamı üç rolün ayrışması üzerine kurulu. Veri katmanı gerçekleri taşır: Google Ads script'leri, GA4 dışa aktarımları, platform raporları. Akıl katmanı yorumlar: Claude, markanın kalıcı bağlamını bilen bir proje içinde özetler, kümeler, taslak yazar. Taşıma katmanı hareket ettirir: Make/Zapier/n8n tarzı otomasyon araçları veriyi kaynaktan akla, çıktıyı akıldan gideceği yere (e-posta, CRM, arşiv) taşır. Bu ayrım önemli, çünkü en sık görülen kurulum hatası üç işi tek araca yıkmaya çalışmaktır: sohbet asistanına veri çektirmeye çalışmak ya da otomasyon aracına yorum yaptırmak.
Pazartesi 08:00 — rapor taslağı
Zamanlanmış bir görev, geçen haftanın kanal bazlı performansını (Google, Meta, organik) çekip özetliyor, anomalileri işaretliyor ve müşteri diliyle bir taslak yazıyor. Ben masaya oturduğumda rapor yazmıyorum; yorumu ekliyor, bir sonraki adımı yazıyor ve gönderiyorum. Claude'da bunu Projects (markanın kalıcı bağlamı: hedefler, ton, geçmiş raporlar) ve Scheduled tasks (belirli saatte kendi kendine çalışma) ile kuruyorum; çıktı bir Artifact olarak pano/rapor hâlinde geliyor.
Her gün — arama terimi temizliği
Bir Google Ads script'i israf eden arama terimlerini listeliyor; AI bunları kümeleyip negatif kelime önerisi üretiyor. Onayım olmadan hiçbir şey uygulanmıyor — ama karar 40 dakikalık bir incelemeden 5 dakikalık bir onaya iniyor.
Haftalık — kreatif varyantları
Kazanan kreatifin 10 varyantı üretiliyor (metin + görsel yönlendirme), marka kılavuzuna göre eleniyor ve teste giriyor. İnsan onayı şart: marka tutarlılığı ve kullanım hakları AI'ya bırakılacak şeyler değil.
Anlık — lead akışı
Form ya da WhatsApp lead'i CRM'e düşüyor, ön nitelendirme yapılıyor, bildirim geliyor; cevap taslağı hazır bekliyor. Bu kısımda Make/Zapier tarzı araçlar ile AI birlikte çalışıyor.
İlk otomasyonunuzu nasıl seçersiniz
Her şeyi birden otomatikleştirmeye kalkan, hiçbirini bitiremez. Seçim için üç filtrem var: iş sık olmalı (haftada en az bir kez tekrar eden), kurallı olmalı (ne yapılacağını yazılı anlatabiliyorsanız otomatikleşebilir) ve düşük riskli olmalı (çıktı yanlış olursa sonuç utanç verici değil, düzeltilebilir olmalı). Üç filtreyi de geçen tipik ilk adaylar: haftalık rapor taslağı, arama terimi kümeleme, rakip fiyat/mesaj takibi özetleri. Üçünü de geçemeyen tipik yanlış ilk adaylar: bütçe değişiklikleri, müşteri iletişimi, teklif stratejisi.
Onay kapısı tasarımı
Her otomasyonun çıktısı üç kapıdan birine düşer: bilgi (kimse onaylamaz, sadece okunur — anomali bildirimi gibi), onaylı uygulama (öneri hazır bekler, ben tek tıkla uygular ya da reddederim — negatif kelimeler gibi) ve taslak (insan üzerinde çalışıp gönderir — müşteri raporu gibi). Kapıyı işin riskine göre seçersiniz; zamanla güven kazanan bir otomasyon bir kapı yukarı taşınabilir. Yanlış olan, kapısız otomasyon: "AI ayarları kendisi değiştirsin" hevesi, ilk sessiz hatada pahalı bir derse dönüşür.
Bakım gerçeği: otomasyonlar da bozulur
Kimsenin broşürde anlatmadığı kısım: API'ler değişir, format bozulur, bir kaynak sessizce veri göndermeyi keser. Sessiz bozulma, yanlış rapor demektir — ve yanlış rapor, hiç rapor olmamasından tehlikelidir. İki alışkanlık bunu yönetir: her otomasyonun "son başarılı çalışma" zamanının görünür olması ve çıktılarda mantık kontrolü (geçen haftayla açıklanamaz uçurum varsa önce kurulumdan şüphelen). Aylık on dakikalık bir bakım turu, çoğu sürprizi yakalar.
30 günlük kurulum planı
- 1. hafta — envanter: Bir hafta boyunca yaptığınız her tekrar eden işi ve süresini not edin. Listenin sonunda "sık + kurallı + düşük risk" filtresinden geçen ilk adayı seçin; neredeyse herkeste bu, haftalık rapor taslağıdır.
- 2. hafta — tek otomasyon: Yalnızca o işi kurun. Veri kaynağını bağlayın, akıl katmanına markanın bağlamını verin (hedefler, ton, örnek çıktılar), çıktıyı taslak kapısına düşürün. Mükemmelleştirmeye çalışmayın; çalışır hâle getirin.
- 3. hafta — yan yana dönem: Otomasyonun çıktısını kendi elle yaptığınız versiyonla karşılaştırın. Farklar prompt'a ve bağlama işlenir. Bu hafta otomasyonun "işe alım mülakatı"dır.
- 4. hafta — devir ve ikinci aday: Çıktıya güven oluştuysa işi devredin ve kazandığınız süreyi ölçün. İkinci otomasyona ancak şimdi başlayın. Ayda bir otomasyon, yıl sonunda on iki eder — ve her biri gerçekten çalışır.
Araç seçerken sorduğum üç soru
Hangi otomasyon aracı sorusunun cevabı marka değil, üç kriterdir: veri kaynaklarınıza hazır bağlantısı var mı (yoksa her entegrasyon bir mini yazılım projesine döner), ekipte onu yaşatacak kişi var mı (kuranın gitmesiyle ölen otomasyon, hiç kurulmamış otomasyondan pahalıdır) ve hata aldığında ne kadar konuşkan (sessizce duran akış, en tehlikeli akıştır). Bu üçü sağlanıyorsa Make ile n8n arasındaki fark, zevk meselesidir.
Neyi otomatikleştirmem
Bütçe kararlarını, müşteriye giden nihai metni ve politika riski taşıyan her şeyi. AI hız kazandırıyor; karar ve sorumluluk bende kalıyor. Bu sınırı net çizdiğinizde, otomasyon korkutucu olmaktan çıkıp haftanızı geri veren bir şeye dönüşüyor.
Kısa sorular, kısa cevaplar
Bu kurulum için kod bilmek gerekir mi? Rapor taslağı ve kümeleme için hayır; sohbet arayüzü ve hazır bağlantılar yeter. Sunucu, API ve özel script'ler işin ileri vitesi — oraya ihtiyaç doğunca geçilir.
Müşteri verisi AI araçlarına verilirken sınır ne? Kişisel veri anonimleştirilmeden akıl katmanına gitmez; performans verisi (kampanya, maliyet, dönüşüm) ise işin kendisidir. Sözleşmelerde veri işleme maddelerini kontrol etmek, kurulumdan önce gelir.
Ekip "işimizi mi alacak" diye soruyor. Deneyimim tersi: otomasyon raporu yazmayı alır, raporu savunmayı almaz. Kazanılan saatler analize, teste ve müşteriyle konuşmaya gider — işin makineleşmeyen, değer üreten kısmına.